Η Εκκλησία του Δήμου…

my-portfolio

γράφει ο Παν. Μίγκος. Παρακολουθώντας τις αναλύσεις της κατάστασης και τους διαξιφισμούς αρκετών ειδικών και μη ειδικών οι οποίοι προτείνουν διάφορ

Δημοσιογραφική ανίχνευση-πρόταση…Πατήρ της θα είναι αυτός που θα τολμήσει!
η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά  μιλάει απο καρδιάς…..
Είναι ο «πηγαιμός για την Ιθάκη» και όχι η ίδια η Ιθάκη….
γράφει ο Παν. Μίγκος.
Παρακολουθώντας τις αναλύσεις της κατάστασης και τους διαξιφισμούς αρκετών ειδικών και μη ειδικών οι οποίοι προτείνουν διάφορες πλείστες λύσεις και ο κάθε ένας την δική του και βέβαια έχει πάντα δικιο, σκέψεις έρχονται στο μολύβι και ανατρέχω σε αυτους που δίδαξαν την Δημοκρατία….
Η Εκκλησία του Δήμου, το διαμάντι αυτό της αρχαίας δημοκρατίας, δεν ήταν ειρηνικός τόπος. Οι διαφορετικές απόψεις, που ελεύθερα διατυπώνονταν, προκαλούσαν εντάσεις, φωνές, προσβολές, καμιά φορά και ξύλο. Η ίδια φασαρία επικρατούσε και στην αγορά, όπου οι Αθηναίοι έπιναν το κρασάκι τους και συζητούσαν πολιτικά. Όλοι πίστευαν πως έχουν δίκιο, κανείς δεν ήθελε να ηττηθεί σε μια λογομαχία.
Μέχρι που «έσκαγε μύτη» περσική περικεφαλαία. Τότε γίνονταν όλοι φάλαγγα! Ένα αδιάσπαστο σώμα από ανθρώπους που μέχρι πριν λίγες ώρες ούρλιαζαν ο ένας στα μούτρα του άλλου. Στη μάχη, ο ολιγαρχικός κρατούσε γερά την ασπίδα μπροστά από τον φανατικό δημοκράτη κι ενός άλλου δημοκράτη η ασπίδα προστάτευε το δικό του σώμα.
Γνώριζαν πως, για να έχουν την πολυτέλεια να τσακωθούν και πάλι με την ησυχία τους, έπρεπε πρώτα να εξοντώσουν αυτόν που θα τους στερούσε αυτή τη χαρά.

COMMENTS

WORDPRESS: 0
DISQUS: 0